İlk saat tarihçesi

İlk Güneş Saati (M.Ö. 4000 – Mısır & Babil): Düz bir yüzey üzerindeki çubuğun (gnomon) gölge boyuna ve açısına bakılarak gündüz saatleri hesaplanıyordu. İlk bilinen anıtsal güneş saatleri Mısırlıların diktiği obelisklerdir (dikilitaşlar).

İlk Su Saati (M.Ö. 1500 – Mısır & Babil): Güneş saatlerinin geceleri ve bulutlu havalarda çalışmaması nedeniyle icat edildi. İşaretli bir kaptan suyun sabit hızla damlaması ilkesine dayanıyordu.

İlk Kum ve Mum Saatleri (M.S. 8.-9. Yüzyıllar): Sabit süreleri (örneğin 1 saatlik dilimleri) ölçmek için Avrupa ve Asya’da yaygınlaştı.

İlk Mekanik Saat (13. Yüzyıl Sonları – Avrupa): Çarklar, dişliler ve ağırlık sistemleriyle çalışan ilk mekanik saatler 1280-1300 yılları arasında İngiltere ve İtalya’daki kilise ve manastırlara kuruldu. Bu saatlerin kadranı veya kolları yoktu; sadece saat başlarında çan çalarak vakti bildiriyordu.

İlk Taşınabilir / Cep Saati (1505 – Almanya): Nurembergli çilingir Peter Henlein, zemberek (yay) mekanizmasını kullanarak cepte taşınabilen ilk kişisel mekanik saati (“Nürnberg Yumurtası”) yaptı.

İlk Sarkaçlı Saat (1656 – Hollanda): Christiaan Huygens, Galileo’nun sarkaç teorisinden esinlenerek hassas ve dakik çalışan ilk sarkaçlı duvar saatini icat etti.

İlk Kol Saati (1810 – Fransa): Napolyon Bonaparte’ın kız kardeşi Caroline Murat (Napoli Kraliçesi) için Abraham-Louis Breguet tarafından özel olarak tasarlandı ve bir bileziğe monte edildi.

İlk Kuvars (Elektronik) Saat (1927 – ABD): Warren Marrison ve J.W. Horton tarafından Bell Laboratuvarları’nda geliştirildi. Kristal titreşimiyle çalışan bu teknoloji, saatlerdeki sapma oranını neredeyse sıfıra indirdi.