Seramik, insanlığın ateşi kontrol altına almasından sonra gerçekleştirdiği ilk büyük kimyasal dönüşüm ve sentetik malzeme üretimidir. Doğada bulunan kilin suyla yoğrulup şekillendirilmesi ve yüksek sıcaklıkta fırınlanarak geri dönüştürülemez sert bir yapıya kavuşturulması esasına dayanır.

1. İlk Örnekler ve Figürin Çağı (MÖ 29.000 – 25.000) Seramik denince akla önce çömlekler gelse de, bilinen en eski seramik nesneler kap kacak değil, dinsel veya ritüel amaçlı heykelciklerdir. Çekya’daki Dolní Věstonice sahasında bulunan ve MÖ 29.000’e tarihlenen “Dolní Věstonice Venüsü”, kilin pişirilerek sertleştirildiği bilinen ilk seramik buluntudur.

2. Kap-Kacak ve Çömlekçiliğin Doğuşu (MÖ 20.000 – 10.000) Çin’deki Xianrendong Mağarası’nda bulunan çömlek kalıntıları, yaklaşık 20.000 yıl öncesine aittir. Son Buzul Çağı dönemine denk gelen bu buluntular, hunter-gatherer (avcı-toplayıcı) toplulukların gıdaları pişirmek ve depolamak için seramiği kullanmaya başladığını gösterir.

3. Neolitik Devrim ve Seramik Çarkı (MÖ 6.000 – 3.500)

• Tarım ve Depolama: Yerleşik hayata geçişle birlikte tahıl ve sıvı gıdaları saklama ihtiyacı seramik üretimini patlatmıştır.
• Çömlekçi Çarkının İcadı (MÖ 3500): Mezopotamya’da çömlekçi çarkının bulunması, seramiğin elle şekillendirilmesi yerine hızlı, simetrik ve seri üretimine imkan tanıyarak ilk endüstriyel üretim süreçlerinden birini başlatmıştır.

4. Porselen ve Sırlama Teknolojileri (MS 6. – 10. Yüzyıl) Çin’de Tang ve Song hanedanlıkları döneminde yüksek dereceli fırınların ve kaolin kilinin kullanımıyla “porselen” geliştirilmiştir. Su geçirmezlik sağlayan camsı “sır” kaplama teknikleri, seramiği hem hijyenik hem de estetik bir sanat nesnesine dönüştürmüştür.